نقطه سر خط : افسانه بانویی از دیار سبز

بهترین دوستان من( تقاشی- عکاسی - شعر و داستان نویسی) می بینی دوستان مرا!

سهراب سپهری می گوید
نویسنده : شهید گُمنام! ( افسانه طباطبایی مدنی/ بانویی از دیار سبز ) - ساعت ۱٢:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱۱/۱۳
 

نور در کاسه ی مس، چه نوازش ها می ریزد!
نردبان ازسر دیوارِ بلند، صبح را روی زمین می آرد.
پشت لبخندی پنهان هر چیز.
روزنی دارد دیوار زمان، که از آن، چهره ی من پیداست.
چیز هایی هست، که نمی دانم.
می دانم، سبزه ای با بِکَنَم خواهم مُرد.
می روم بالا تا اوج، من پُر از بال و پرم.
راه می بینم در ظلمت، من پُر از فانوسم.
من پُر از نورم و شن
و پُر از دار و درخت.
پُرم از راه، از پل، از رود، از موج.
پُرَ م از سایه ی بر گی در آب:
چه درونم تنهاست.